De bouwheer Johan Alexander van Susteren (1719-1764) komt uit een vermogende familie.  Ze heeft haar fortuin vergaard met bier brouwen en handel drijven in de Republiek der Verenigde Nederlanden, voornamelijk Den Bosch en Amsterdam.

Het is Johan Alexanders grootvader, Melchior van Susteren, die begin 18de eeuw van de Noordelijke Nederlanden naar Antwerpen verhuist. Zijn enige zoon, Gisbertus Franciscus, trouwt in 1717 met Helena Roose, een telg uit een aanzienlijke Antwerpse familie. Het koppel krijgt drie kinderen: Melchior Joseph, Theresia Maria en … Johan Alexander.

Nog voor zijn tiende verjaardag wordt de kleine Johan Alexander wees. Zijn zus en broer sterven op respectievelijk 21- en 22-jarige leeftijd. Als enige erfgenaam van een welstellende familie beschikt hij over een gigantisch fortuin.

Wanneer zijn grootvader sterft, komt ook de heerlijkheid van ’s-Gravenwezel in zijn bezit. Op dat moment is architect van Baurscheit bezig met verbouwingswerken aan het kasteel. Johan Alexander laat ze verderzetten en zal van Baurscheit enkele jaren later de opdracht geven voor de bouw van het grote stadspaleis aan de Meir. Daarvoor laat hij vier van zijn huizen aan de Wapper slopen.

De werkzaamheden aan de Meir kennen heel wat vertraging en zijn nog niet voltooid wanneer van Susteren plots overlijdt in ‘s-Gravenwezel op 7 mei 1764. Hij is dan nog steeds ongehuwd. Zijn immens fortuin wordt verdeeld over talrijke verre erfgenamen. Van Susteren wordt begraven in de Sint-Jacobskerk in Antwerpen en zal ironisch genoeg nooit kunnen wonen in zijn droompaleis.