Architect Jan Pieter van Baurscheit de Jonge (1699-1768) draagt dezelfde voornaam als zijn vader, een befaamd beeldhouwer uit het Rijnland. Zijn vader komt vrij jong uit Duitsland naar Antwerpen, waar hij in 1695 als vrijmeester in het Sint-Lucasgilde wordt aanvaard en het tot beeldhouwer van de koning van Spanje schopt.

Van Baurscheit de Jonge leert het ambacht van zijn vader en verwerft naam en faam door onder meer mee te werken aan enkele grote stadspaleizen in de Noordelijke Nederlanden tussen 1728 en 1736. Hij is zeer gegeerd bij Antwerpse nobelen en rijken en bouwt in diezelfde periode woningen en kastelen in het Antwerpse. Ook het stadhuis van Lier en het gemeentehuis van Putte zijn van zijn hand.

Een van zijn meesterwerken is ongetwijfeld het Paleis op de Meir, dat hij ontwerpt in 1745 voor Johan Alexander van Susteren. Van Baurscheit is geen onbekende voor de welstellende familie van Susteren. Hij heeft al eerder het kasteel van ‘s-Gravenwezel verbouwd in opdracht van Melchior van Susteren, de grootvader van Johan Alexander. Ook trekt hij een aantal andere stadspaleizen voor de van Susterens en hun aangetrouwde familie op.

Van Baurscheits stijl kan als classiciserende rococo omschreven worden. Zijn gevels typeren zich door hun typische centrale nis met opvallend middenrisaliet en ornamenten. Binnenin het gebouw opteert van Baurscheit vaak voor een opvallende vestibule met een wenteltrap; de omliggende ruimtes worden steeds helder geproportioneerd.